يا سنوات بعد قدرت برآوردن حج پيدا نمود در صورتى كه فرض و واجب را اول بدانيم همچون قائلين به قول اول چون اين حج فاسد شد و تا پايان ادامه پيدا نكرد لازم است آن را قضاء نموده و پس از آن در سال آينده حج ديگرى بعنوان عقوبت بجاى آورد در حالى كه بنا بقول دوم همان حج فاسد كه در آن مصدود واقع شد عقوبت محسوبا شده و در همان سال يا سال بعد تنها يك حج به عنوان فرض لازم است بياورد . قوله : على اصح القولين : يعنى حكم مشهور اصح القولين در اين مسئله است و در مقابل آن رأى مرحوم مفيد است كه فرموده در صورتى بدنه و لزوم حج در سال آينده بعهده‌اش مىآيد كه فعل مذكور قبل از وقوف بعرفه واقع شده باشد و الا حكم مزبور جارى نيست . قوله : و يأتى به : يعنى به حج . قوله : انكان الاصل كل : يعنى در صورتى قضاء حج فاسد فورى واجب است كه اصل يعنى همان حج فاسد فورى باشد نظير حجة الاسلام يا نذر مقيّد بفور . قوله : و لا فرق فى ذلك : يعنى در حكم مزبور . قوله : دون الدّابّة فى الاشهر : مرحوم فاضل تونى در حاشيه مخطوطه فرموده : در مقابل قول مشهور نقلى است كه مرحوم شيخ در كتاب خلاف از برخى فقهاء آورده و مرحوم علامه نيز در كتاب مختلف الشيعه از ابن زهره حكايت كرده و آن اين است كه وطى با دابه نيز موجب فساد حج مىباشد .